دسته: شطرنج

بشد مرد دانا بآرام خویش

یکى تخت و پرگار بنهاد پیش‏

بشطرنج و اندیشه هندوان

نگه کرد و بفزود رنج روان‏

خرد با دل روشن انباز کرد

باندیشه بنهاد بر تخت نرد

دو مهره بفرمود کردن ز عاج

همه پیکر عاج همرنگ ساج‏

یکى رزمگه ساخت شطرنج وار

دو رویه بر آراسته کار زار

دو لشکر ببخشید بر هشت بهر

همه رزمجویان گیرنده شهر

زمین وار لشکر گهى چار سوى

دو شاه گرانمایه و نیکخوى‏

بیامد یکى نامور کدخداى

فرستاده را داد شایسته جاى‏

یکى خرم ایوان بیاراستند

مى و رود و رامشگران خواستند

زمان خواست پس نامور هفت روز

برفت آنک بودند دانش فروز

بکشور ز پیران شایسته مرد

یکى انجمن کرد و بنهاد نرد

بیک هفته آن کس که بد تیزویر

ازان نامداران برنا و پیر

همى بازجستند بازى نرد

برشک و براى و بننگ و نبرد

چنین گفت شاهوى بیدار دل

که اى پیر داناى و بسیار دل‏

ایا مرد فرزانه و تیزویر

ز شاهوى پیر این سخن یاد گیر

که در هند مردى سرافراز بود

که با لشکر و خیل و با ساز بود

خنیده بهر جاى جمهور نام

بمردى بهر جاى گسترده گام‏

چنان پادشا گشته بر هندوان

خردمند و بیدار و روشن روان‏

و را بود کشمیر تا مرز چین

برو خواندندى بداد آفرین‏

بمردى جهانى گرفته بدست

و را سندلى بود جاى نشست‏

سواران بهر سو پراگند گو

بجایى که بد موبدى پیش رو

سراسر بدرگاه شاه آمدند

بدان نامور بارگاه آمدند

جهاندار بنشست با موبدان

بزرگان دانا دل و بخردان‏

صفت کرد فرزانه آن رزمگاه

که چون رفت پیکار جنگ و سپاه‏

ز دریا و از کنده و آبگیر

یکایک بگفتند با تیزویر

نخفتند ز ایشان یکى تیره شب

نه بر یکدیگر برگشادند لب‏

ز میدان چو بر خاست آواز کوس

جهان دیدگان خواستند آبنوس‏