شعراقرن چهارم هجری - 291 الی 388 شمسی

زندگی نامه ابوالقاسم زیاد بن محمّد ملقب به قمری

ابوالقاسم زیاد بن محمّد شناخته‌شده به قمری جرجانی شاعر ایرانی همدوره و مدح‌کننده قابوس وشمگیر بود. شعر زیر از اوست:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بوستانا تو چو من گشتی و من گشته چو تو               تو مگر تازه شدی همچو من از ابر دگر

تو چنان تازه به ابری من چنین تازه به ابر               جز که ابر تو دگرسان است و ابر من دگر

ابر من هنگام رادی شادمان و خندخند  ابر              تو هنگام رادی سوکوار و دیده‌تر

ابر تو گه‌گاه بارد و آنچه بارد آب ناب  ابر              من پیوسته بارد وآنچه بارد سیم و زر

ابر تو چون رفت تو نابهره‌ور مانی از او               ابر من هر جا که باشد من ز جودش بهره‌ور

تو ندانی خواند مدح ابر باران‌بار هیچ                    من ز نو ابر مدح خویش برخوانم زبر

بتی که سجده برد پیش روی او بت چین                بتی او که اندر بهشت ، حور العین

الف به قامت و میمش دهان و نونش زلف              بنفشه جعد و به رخ لاله و زنخ نسرین

به زلفش اندر مشک و به مشک اندر خم               به چینش اندر تاب و با تابش اندر چین

میانه حلقه زلفش معلق است دلم                         مثل آنکه میان فلک هوا و زمین

 

 

 

.

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید

بستن